Category Archives: Poezje

You are here:

Kładzie się cieniem na pięknie świata

Jak na jedwabiu parciana łata

Na życiu śmierci rana (…)

Jesteś we mnie róży kwiatem,
co zachwyca wciąż swą wonią.

Na rudej łące, rudy lis

Za rudym raz motylem gonił

I potknął się, bo rudy rydz

Przed słońcem swoją rudość chronił
(…)

Głód i pragnienie dałeś mi Boże

aby mnie wiodły do Ciebie

Otchłań
(…)

Spoczywasz na kamieniu

Mamo Niepokalana

Z otwartych dłoni Twoich

Łaska spływa na świat

Słowa są jak ziarna w żyznej glebie

Spoczywają w ciszy, długo dojrzewają

Rosną, nabierają mocy, a gdy trzeba

Rodzą się, wydają plon i umierają
(…)

Pragnę wejść w ciszę,
by słuchać Ciebie, Słowo. Choć nic nie słyszę, po prostu chcę być z Tobą.

Z tymi, co
miłują Ciebie,
o mój Boże, (…)

Ty, któryś życia prozy szarej

Ikoną piękna codziennego

O twarzy ogorzałej, starej

Mądrością świętą, przemodloną (…)

Ciągle krążę wokół siebie
po bezsensu orbicie