Przekraczając próg Karmelu nie kończymy wędrówki życia, jak myślą niektórzy, intensyfikuje się ona, gdyż wszystkie siły ukierunkowują się na jeden cel – zjednoczenie z Bogiem, który nas spotkał, zachwycił, zaprosił do głębszej przyjaźni z Sobą, by razem z Nim troszczyć się o dobro braci – docierać, mocą miłości, oddania i modlitwy, do wszystkich miejsc świata, zawierzać każde ludzkie serce, do którego częstokroć nie dotrze słowo, czy pomocna dłoń…

CODZIENNOŚĆ

Zamieszczony poniżej plan to jedynie zarys dnia i nie zawiera całej jego treści – jest nią modlitwa. Jak mówią nasze Konstytucje: „Karmelitanki, na mocy swego powołania, są wezwane do kontemplacji w modlitwie i życiu”. Znaczy to, że oprócz godzin i chwil przeznaczonych wyłącznie na modlitwę, indywidualną czy też wspólnotową, wykonujemy codzienne proste prace, czytamy, spożywamy posiłki, rozmawiamy ze sobą w czasie rekreacji, a wszystko to nie tylko w domu Boga, ale w Jego obecności, w nieustannym wewnętrznym kontakcie z Nim.

Ta więź z Bogiem nadaje koloryt codzienności i uzasadnia taki rodzaj życia – zewnętrznie ogołoconego, sprowadzonego do koniecznego minimum, by w tej uwolnionej przestrzeni serca i otaczającego nas świata dać miejsce Bogu, z Nim wędrować i żyć z Nim w trosce o dobro braci.

 

Plan dnia

W dni powszednie ( z wyjątkiem środy ):

5.30 – Pobudka

5.55 – Anioł Pański

– Studium Słowa Bożego

6.30 – Modlitwa wewnętrzna

7.30 – Jutrznia

EUCHARYSTIĘ celebrujemy codziennie o godzinie 8.00;

po dziękczynieniu:

– Modlitwa przedpołudniowa

– Praca

12.00 – Anioł Pański

– Modlitwa południowa, litania do Matki Bożej, modlitwy do naszych Świętych

– Obiad

– Rekreacja

13.50 – Modlitwa popołudniowa

– Różaniec

– Praca

16.00 – Czytanie duchowne

17.00 – Nieszpory

17.20 – Modlitwa wewnętrzna

18.20 – Anioł Pański

– Kolacja

– Rekreacja

19.40 – Kompleta

– Wielkie milczenie i czas „wolny”

21.00 – Apel Jasnogórski

– Godzina Czytań

 

Środa jest dniem pustyni spędzanym w ciszy i samotności. Jutrznia, Eucharystia i Nieszpory wyznaczają jego wspólnotowe ramy, pozostały zaś czas wypełniony modlitwą, pracą i odpoczynkiem siostry zagospodarowują według własnego rytmu.